Château d'Yquem 1980

Dit jaar is een perfect voorbeeld van een jaargang die veel beter uitpakte voor de zoete wijnen van Barsac en Sauternes dan voor de rode wijnen. Yquem maakte zijn grootste wijn sinds de twee titanen van 1975 en 1976. Middelgoud van kleur, met een groot, weelderig bouquet van honing, eikenhout, bloemen en tropisch fruit. Deze wijn is rijk en geconcentreerd, met een zeer goede zuurgraad, veel botrytis en een verbluffende afdronk. Een groot succes, dat zich nog altijd in slakkentempo ontwikkelt. Verwachte drinkrijpheid: nu–2035. Laatst geproefd: 12/90.

Een goed jaar voor Sauternes, een zeer goede jaargang voor Yquem. Fris, met tonen van citroen, grapefruit en kweepeer, is dit een charmante, sympathieke wijn met honingnuances, maar zonder veel botrytisconcentratie. — Yquem-verticale. Nu drinken tot 2010.

De Yquem 1980 heeft een vrij eenvoudige neus met aroma’s van witte paddenstoel, marmelade en bijenwas, al ben ik eerder een betere fles tegengekomen. In de mond is de aanzet fris, met een toets marmelade en slechts een vleugje grijze rot in de nootachtige, rokerige afdronk. De fles bij restaurant Medlar was beter dan deze. Geproefd tijdens de Yquem-verticale op het château.

Als de verwachtingen laag zijn, is het altijd een fijne verrassing wanneer een wijn veel beter presteert dan verwacht. Dit mindere jaar van d’Yquem bood een opvallend parfum vol rijpe abrikozen, ananas, honing, vanille, nectarines, noten met een toffeelaagje en gekruide perziken. Rijp, zoet en geconcentreerd, met heerlijke, honingomhulde tropische vruchten in de rijke afdronk, is dit waarschijnlijk een van de beste deals op de markt vandaag voor een gerijpte fles Chateau d'Yquem. Dit was mijn laatste fles. Een perfect einde aan een prachtige kist Sauternes-wijn.

Middengoud. Lange hoopte ik dat deze wijn ooit in de mond waar zou maken wat hij in de neus belooft, maar daarvoor ontbreekt hem gewoon wat meer substantie. Niet dat hij slecht is, maar bij zulke elegante tonen als honing, abrikoos en ananas stijgen de verwachtingen. Aangenaam zoet, charmant en evenwichtig. Het ontbreekt aan dichtheid en diepgang, maar niet aan genot!

De jaren ’80 worden in Sauternes over het algemeen onderschat. Daardoor waren deze wijnen relatief lang voor redelijke prijzen te vinden. Ontwikkelt zich vrij snel, misschien door de toch lage zuren: open, gelaagd bouquet; rooktoets, marsepein, rijp fruit, gemiddelde zoetheid. Graanachtige aanzet, nog extract, weinig zoet; in de afdronk helaas eerder droog, met een strotoets die aangeeft dat je de flessen die je nog hebt nu zo snel mogelijk moet opdrinken. 98: Middelgeel. Vol bouquet met een zachte plantaardige geurtoets, maar ook mooie accenten van gedroogd fruit. In de mond eerst wat plomp, daarna gecompenseerd door zeer goed extract, met een jammy finish. Best goed voor dit kleine, moeilijke jaar. Maar als ik mijn indrukken van Rieussec bekijk, zou ik veel liever daarnaar op zoek gaan — en daarbij nog veel geld besparen. 07: Voor de wijnvrienden uit Obwalden meegenomen na Yquem en daar ’s ochtends om 11 uur ontkurkt; bij gebrek aan glazen, of om het extra origineel te maken, werd hij uit de fles rondgedeeld. In de mond een droge, licht bittere zoetheid; de finale toont eveneens een fijne bitterheid die door de middelmatige vulling deels wordt gecompenseerd. Het was toch een “geweldig moment”! 08: Yves Beck opende deze wijn als afsluiting van een Treberwurst-etentje in Twann. Ik zag het etiket Yquem, maar niet het jaar. Op basis van de neus schatte ik hem behoorlijk hoog in, zo rond 18 punten. Maar de aromatische ervaring hield in de mond niet helemaal stand. 11: Bij een diner in Rauzan-Ségla, vlak voor de koffie. Een behoorlijk plakkerig zoete neus, geen botrytis. In de mond toch een Yquem, maar niet qua smaak — eerder door naar het etiket te kijken. (16/20). 16: Je mag ook wel eens lof uiten in plaats van mopperen. Een prachtige wijn die zich over 25 jaar heel goed heeft gehouden. Ik dronk hem bij een tompouce aan de Soppensee, met heel goede vrienden. Dat was het waard. (16/20). 17: Aan een keldertafel. Zoet, moutig, bijna vet, maar helaas zonder veel spanning. Nu drinken. Hij gaat nog steeds door voor een zeer goede 1980. (16/20). 18: Nog altijd in topvorm. Veel abrikoos, maar weinig botrytis. In de mond een ziltige zoetheid en een fijne bittertoets die in het extract blijft hangen. Een van de beste flessen tot nu toe. Deze fles: 17/20.

Fluweelzacht, fijn weelderig en complex bouquet: honing, gedroogde abrikozen, rozijnen en krijt. Medium-bodied, fijn romig in de mond met krachtige aromatiek, delicate zoetheid, elegante structuur en een lange, volle afdronk. 19/20 drinken tot 2030.

De d’Yquem 1980 heeft een middelgoud-amberkleur. Fijne, rijpe tonen van niet-aangestoken sigaren en theebladeren gaan over in toetsen van toffee en wilde paddenstoelen. In de mond is hij medium-bodied en hartig, met gedroogde bessen en een mooie frisheid, eindigend met een peperige toets. Het restsuikergehalte bedraagt 94 g/l.

Koperkleur. Fruitige, geroosterde neus. Hoewel de aanzet aangenaam is, wordt de wijn in zijn ontwikkeling eenvoudiger, terwijl hij toch smaakvol blijft. Gemiddelde lengte.