Château d'Yquem 2000

Met uitsluitend de eerste twee plukrondes in de uiteindelijke assemblage laat Yquem een evenwicht zien van 128 g suiker bij 14,2% alcohol. Dat levert een weelderige, rijke wijn op met een grote intensiteit aan body en aroma’s. Zeer uitgesproken met gekonfijt fruit en een verfijnd honingachtig einde; hij is nu al een genot om te drinken. Maar zoals altijd is zijn bewaarpotentieel onbeperkt.

Geschonken uit een ex-chateau-fles. De jaargang 2000 van Chateau d’Yquem is een moedige prestatie in een van de meest uitdagende Sauternes-jaren van de laatste tijd. De 2000 heeft een vrij diepe kleur. In de neus is hij fris en strak afgelijnd, maar niet bijzonder complex, zoals je mag verwachten na een echt moeilijk groeiseizoen in Sauternes. Op zijn eigen manier prettig, met delicate geuren van mandarijn, gele bloemen en mirabelle. In de mond is hij goed in balans, met een opening met een vleugje marmelade. Ik houd van de zuren hier: een Yquem met mooie spanning, al lijkt hij richting de afdronk wat te versmallen. Drink nu-2025. Geproefd in maart 2014.

Toegankelijk en flatterend, met tonen van weelderige marmelade, bloedsinaasappel, abrikozenchutney en gember. Sappig en meeslepend, maar zonder de fijn parelende zuren om zich volledig uit te strekken. -- Niet-blinde Yquem-verticale (juli 2014). Nu drinken tot 2035.

In Sauternes was het oogstjaar 2000 lastiger dan in de rest van Bordeaux: een briljante eerste pluk begin oktober liet alle belofte van het jaar zien, maar de latere oogst werd verwoest door zware regenval. Uiteindelijk produceerde Yquem 20% van zijn gebruikelijke opbrengst, maar het succes van het vroege groeiseizoen spreekt uit weelderig geconcentreerde smaken van abrikoos en marmelade, verweven met bittere sinaasappel, limoenzeste, butterscotch, saffraan en witte truffels. 128 g/l restsuiker, met een totale zuurgraad van 4,5. Het team achter deze wijn omvatte de huidige wijnmaakdirecteur Sandrine Garbay, die twee jaar eerder in 1998 was begonnen; het château was toen al gedeeltelijk in handen van Bernard Arnault van LVMH (hij kocht zijn eerste aandelen in 1996), maar stond nog steeds onder leiding van directeur Alexandre de Lur Saluces, wiens familie sinds 1875 bij Yquem betrokken was.

Een rijke Yquem, met tonen van koffie, gedroogde sinaasappelschil en gedroogde appels. Vol en zoet, met een rond mondgevoel en erg lekker. Een vleugje bitterheid in de mond. 128 gram restsuiker.

14,2% 128 g/l restsuiker, totale zuurgraad 4,5. Het droge weer in augustus zorgde voor wat stress. Oogst 18 sep – 10 okt. Slechts 25.000 flessen, tegenover gemiddeld 130.000. Butterscotch-goud. In de neus duidelijke zuren. In de mond vrij intens, maar zonder grote rijkdom. Afdronk met een vrij verbrande karamelnote. (JR)

De Yquem 2000 is fris en aromatisch strak gedefinieerd, al mist hij de complexiteit die je zou verwachten na een echt uitdagend groeiseizoen in Sauternes. Hij is aangenaam, met onopvallende, delicate geuren van mandarijn en mirabelpruim. In de mond is hij zuiver en evenwichtig, met een aanzet met een vleugje marmelade, een levendige zuurgraad en een wat uitgedunde afdronk. Geproefd op het château.

Middelgeel. Fruitig bouquet met perzik, abrikoos en honing. Frisse aanzet in de mond, met middelmatige intensiteit. Het lichaam heeft wat moeite met de toch vrij strakke, levendige structuur. Er ontbreekt wat dichtheid en diepte, maar daartegenover valt de zoetheid duidelijk meer op. Gezien de vrij levendige zuren mag men een goed bewaarpotentieel verwachten, maar daarvoor ontbreekt het aan body en kracht.

04: Stralend, middelgeel; prachtige schittering. Zoet, weids bouquet; vanille en daardoor momenteel een lichte houtdominantie, lichte karamel, botrytis nog wat bedekt en een lichte overhang aan zoetheid. In de mond fris; een karambolenoot en een licht peperige, bijna wat pikant aandoende zuren, met volop krachmandeln en kokos in de finale, mineraal, met een kalkachtige terugtoon. Normaal wacht je altijd tien jaar tot een Yquem zich opent—maar deze kan al wat eerder plezier geven. (17/20). 16: De kleur is extreem oranje. Een vergelijkbare kleur had ik tot nu toe alleen bij de Yquem 1955 gezien. Dat wil zeggen dat de wijn optisch sneller rijpt dan de jaargangen er vlak na en ervoor. De neus: intens, zoet, maar op een of andere manier tegelijk ook droog; weinig aanwijzing van botrytis, veel gedroogde abrikozenvellen en lichte mout, en bij een tweede benadering een nuance saffraan. In de mond weinig zuren, waardoor hij vol overkomt; geconcentreerd extract; in de finale vind je kumquats en Engelse bittere sinaasappelmarmelade.

De d’Yquem 2000 heeft een bleek- tot middeldiepgoud-amberkleur. Aroma’s van gedroogde sinaasappelschil, gevallen bladeren, citroen-ijsthee en gedroogde abrikoos komen langzaam uit het glas op, gevolgd door een vleug saffraan. In de mond lijkt hij in dit stadium relatief droog, met hartige tonen en nuances van citroenthee, een prachtig uitgebalanceerde zuurgraad en een afdronk op citruszest. De oogst was dit jaar zeer klein: 80% van de opbrengst ging verloren door regen tijdens de pluk. De blend bestaat uit 70% Semillon en 30% Sauvignon Blanc, met 128 g/l restsuiker, en er werden 33.000 flessen gemaakt.

Grote, geroosterde neus met zeer verfijnd en mooi geïntegreerd hout, al met iets minder nuance en frisheid dan die van 2001; een rijk en evenwichtig palet, weelderige concentratie en een grote toekomst. De uitzonderlijk strenge selectie die bij dit cru hoort, heeft het opnieuw aan de top van zijn appellatie geplaatst.

Donkere, koperkleurige tint. Fijne, fruitige en subtiele neus. In de mond romig en luchtig, daarna sappig vanaf het middenpalet. De afdronk is sappig en mooi aanwezig, met helder fruit en een toets honing. Een aangename verrassing voor deze weinig gewaardeerde jaargang.