Domaine de Chevalier 1994

Er lijkt een verontrustend patroon zichtbaar te worden bij de recente wijnen van dit château. Na het bottelen zijn de wijnen zonder fruit, fel tanninerijk en volledig uit balans. Zelfs de witte Domaine de Chevalier lijkt de grote smaakintensiteit en rijpheid te missen die men van dit gerenommeerde domein in Pessac-Leognan verwacht. Een middel- tot donkerrobijnrode kleur is misleidend gezien de charme-loze, holle, agressief tanninerijke wijn die sinds het bottelen is ontstaan. Het zoete, rijpe fruit dat in het vat aanwezig was, is veranderd in een charme-loze wijn met twijfelachtige balans. Ik zie niet hoe dit nog goedkomt. Het doet me denken aan 1975. Gezien het aantal voortreffelijke Domaine de Chevalier dat ik in de loop der jaren heb geproefd en gekocht, hoop ik dat mijn proefnotities over 1993-95 volkomen onjuist blijken.

Delicaat en verleidelijk, met fraaie aroma’s van bessen, getoast eikenhout en mineralen. Lichte, fijne tannines en een frisse afdronk. Nu drinken. 12.000 kisten gemaakt.

Soja, umami, paddenstoel, geurig leer en sigarenkist. Hoge zuren, helder en levendig, sappig en bijna scherp, met minerale reflecties die een ziltige, vuursteenachtige toets aan de expressie geven. Tannines zijn goed geïntegreerd en vullend, dicht maar bedekt door de zuren, afgezien van het aanhoudend krijtige gevoel op de tong. Hij heeft zeker wat vet verloren, maar is nog steeds behoorlijk tanninerijk en geconcentreerd, waarbij de tannines nu meer spreken dan het fruit. Ik vind het geslaagd, en ook de koelte in de afdronk bevalt me. Alleen matcht de zuurgraad niet helemaal met de forse tannines – of beter: eerst is hij messcherp en daarna komen de tannines – waardoor het niet helemaal harmonieus is, maar er zit mooi potentieel in.

95: Vatmonster (16/20): roodbessig bouquet; frambozen, kersen, misschien wat te weinig gelaagdheid. Pluizig extract, onrijpe zuren, groene tonen, lichte wijn op 87-puntenniveau. 02: Je moet de nog wat te jonge Domaine de Chevalier kennen: de kleur is hier vrij licht, misschien zelfs te bleek voor een ’94. De neus is sterk getekend door rode kersen en licht onrijpe rode bessen. In de mond toont zich nog een wat kernachtige zuurgraad, vervat in een ruw extract. En toch – misschien tien jaar wachten en dan zal hij, zoals zoveel andere jaargangen, bewijzen dat een Domaine de Chevalier altijd wat meer tijd nodig heeft dan je hem gunt. 03: De neus toont zich behoorlijk elegant met pruimtonen en een roodbessige touch. De smaak is precies het tegenovergestelde; eerder hard, met burgerlijke tanninecontouren; finale floraal, koel, met kruidig tabaksaroma. De wijn heeft op zich kracht, maar voor een Domaine de Chevalier te weinig finesse. Twee uur karafferen. 16/20 drinken – 2020

Helderrode kleur. Middelmatige intensiteit. Schitterend. Neus van middelmatige intensiteit. Licht alcoholisch. Balsamisch. Bij zwenken zeer balsamisch. Fruit op de achtergrond. De intensiteit blijft ingetogen. Zachte aanzet. Structuur van middelmatige intensiteit, die rechtlijnig evolueert en vrij versmolten is. Zacht karakter. Eindigt op goed uitgebalanceerde, stevige tannines die vrij lang aanhouden. Bij twee keer proeven wordt de indruk van natuurlijke strengheid van de jaargang versterkt. Mist wat materie.