Château d'Yquem 1979

Dit is een buitengewoon aantrekkelijke Yquem, al lijkt er toch iets te ontbreken. Lichtgoud van kleur, met het voor Yquem typische rijpe bouquet van hout, kruiden en boter, is hij slechts iets gereserveerder dan normaal. In de mond is deze volle wijn intens en goed in balans, maar in de afdronk blijft hij net een tikje achter. De Yquem 1979 is niet zo krachtig en niet zo rijk als deze wijn in de beste jaargangen kan zijn. Slechts 40% van de oogst werd behouden. Verwachte drinkrijpheid: nu–2020. Laatst geproefd: 12/90.

Prachtig en elegant van stijl: deze evenwichtige Yquem verleidt met tropisch fruit, gedroogde abrikoos en romig-zachte smaken. Medium-bodied, ligt hij zacht op het gehemelte en zet daarna door met een aanhoudende afdronk. — Yquem-verticale. Nu drinken tot en met 2020.

De Yquem 1979 is een jaargang die ik al vele jaren niet meer was tegengekomen. Het was een late oogst die op 15 oktober begon, en botrytis liet lang op zich wachten; de pluk was pas op 29 november afgerond. De opbrengsten waren zeer laag. In de neus is hij gesloten, met geuren van gedroogde honing, gerstesnoep en een lijmachtige toets. In de mond is hij beter dan de aromatiek: een verfijnde Yquem, fris en levendig, met een strak aangespannen draad van zuren. Licht van body sluit hij af met een pittige, vrij korte afdronk. Hij verkeert in een gracieuze neergang. Geproefd op het château.

Licht botrytis. Goudhoningkleur, in de neus abrikoos, vanille en guave. Mooie textuur in de mond, maar mist het gewicht van een sterke jaargang. In de mond wat tonen van honingachtige sinaasappel en ananas. Een goede, volledig rijpe Yquem, maar zeker niet groots.

1990, aan de lunchtafel gedronken met Michel Délon (Léoville-Las-Cases): duidelijke kweepeer. Toch een plakkerige, bijna overladen wijn met te weinig zuur; daardoor te weelderig, met helaas duidelijk overheersende zoetheid. Yquem-proeverij 1992: boterig, veel glycerine, hooi, gedroogde bloemen; heeft moeite om open te komen. In de mond abrikozenjam, lichte vruchten, pectine, veel vettigheid, helaas wat te weinig zuur. 98: zeer lichtgeel met oranje reflecties. Bouquet van pimpernel en mirabel; oogt fris en peperig, met geraspte citroen in de neus. Olieachtige, rijke aanzet, lichte bitterheid in het extract, logzoete finale. (15/20). 11: helemaal in het begin, echt maar een paar mooie seconden, speelde wat botrytis en het Yquem-parfum, maar daarna werd het logzoet en ook licht grassig in de neus. In de mond best mooi, maar ook saai. Ik dronk hem niet uit — hoewel er Yquem op het etiket stond.

Koperkleur met groene reflecties. Discrete neus. Een toets van karamel, maar ook van rubber. In de mond licht, fruitig en kort. Had eerder gedronken moeten worden.