Château d'Yquem 1984

Dit is een verrassend goede wijn, gemaakt onder zeer moeilijke omstandigheden. Yquem begon met de oogst op 15 oktober en maakte de laatste ronde door de wijngaarden op 13 november. Vijfenzeventig procent van de opbrengst werd behouden voor Yquem. De wijn vertoont momenteel in de neus veel getoast eikenhout, en zit bovendien vol geuren van gerookte amandelen, gekonfijte ananas, evenals honing en karamel. In de mond is de wijn minder flamboyant, met minder glycerine en kracht dan gebruikelijk, maar het blijft een rijke, volle Yquem met veel persoonlijkheid en karakter. Hij zal niet het grote bewaarpotentieel hebben van de topjaargangen, maar ik verwacht zeker dat hij minstens nog 20 jaar meegaat. Verwachte drinkrijpheid: nu-2008. Laatst geproefd: 03/90.

Deze wijn is gemaakt met behulp van cryo-extractie. Hij is goed gemaakt, vrij vol en compact in de mond, met een mooie zoetheid. Wel ontbreken de botrytis-aroma’s en -smaken die Yquem in jaren met veel edele rotting normaal gesproken lengte geven. — Yquem-verticale. Nu drinken.

Yquem 1984 is een van de zwakste wijnen van het decennium van het domein. Zoals ik al merkte bij de enige halve fles die ik enkele jaren geleden dronk, is de neus erg eenvoudig, met tonen van gedroogde honing en harsachtige aroma’s, maar er is weinig dat de zintuigen echt prikkelt. In de mond is de aanzet bitter, met sinaasappelschil en rook; in de afdronk proef je bovendien wat rot, waardoor je niet meteen naar een volgende slok grijpt. Eerlijk gezegd verkies ik andere mindere jaargangen van Yquem. Geproefd op het château als onderdeel van een Yquem-verticale.

Middelgoud met oranje nuances. Mooi bouquet. Karamel, honing, vers brood. Aangename aanzet in de mond. Licht, charmant lichaam. Geen grote, maar wel een goede Yquem. Dankzij zijn structuur kan hij zich nog goed houden.

Al in 1992 een kleine sensatie! Forse, explosieve neus; weelderig, exotisch, met een toastige barrique-toets naast een fijne zweem van botrytis—verleidelijk, rijp. Compact in de mond; mondvullende rijkdom van marsepein, amandelen en vettige hazelnoot, met een zeer intense retronasaliteit. Een majestueuze wijn, zeker als je de prijs meeweegt. Een jaar later gedronken met Christian Moueix in de Hostellerie de Plaisance in St. Emilion: sterke icewine-toets, niet omgeven door zo rijp fruit als andere grote jaargangen, maar wel een heerlijk spel van zuren en zoet; een soort “Mosel-Yquem”. Een ontdekking zonder weerga. 97: Wat is Huzlenbrot? Het is een soort perenbrood, maar dan helemaal anders. Een familierecept dat Maria Manser die avond absoluut niet wilde prijsgeven. Toch paste dit brood voortreffelijk bij de 84 Yquem, die haar zoon Ernst Manser erbij schonk. Weinig genoteerd—maar veel Huzlenbrot gegeten! 98: Middelmatig, strogeel. Frisse neus met bergamot erdoorheen; duidelijk peperig. In de mond: melasse, mirabellen, goede balans, sappige doordrinkbaarheid. Nu enorm plezierig, maar misschien met een eerder beperkte bewaarpotentie (18/20). 01: Als afsluiter van een onvergetelijke wijnavond opende Robi Infanger van Hotel Engelberg in Engelberg nog deze droom van een zoete wijn: goudgele kleur. Open, zoet-stroachtige neus met extreem veel gedroogde abrikozen, een vleug saffraan, overrijpe nectarines en een breed uitgesponnen botrytis, die nog niet door citrusnoten werd begeleid. In de mond eveneens een breed spel tussen hoge rijpheid en resterende frisheid. Laat niemand beweren dat de jaargang 1984 in Sauternes een fiasco was! 09: Middelgoud met mosterdgele reflecties. Pertinax-tonen, saffraan en gedroogde kamille, vrijwel geen botrytis. In de mond: gekookte mirabellen, zachte zuren, subtiel waarneembare bittertjes. Eerder een kaaswijn dan een dessertwijn. Voor de moeilijke jaargang echter zeer geslaagd. (18/20). 13: Impériale-fles. Oranje-goud, niet bijzonder brillant. Brooddrank, geweekte gelatine, karamel, brioche, gistnuances, gedroogde, ongezwavelde abrikozen, Izmir-vijgen, melasse, een tikje Pertinax. In de mond: lichte melasse, zachte contouren, opnieuw veel gelatine, een mooie, harmonieuze zoetheid, maar het verwachte spel ontbreekt. Ondanks de naam Yquem op het etiket is het nu eenmaal geen echt grote Sauternes. Maar dat verwacht je van een ’84 ook niet. Dus ligt het voor de hand dat dit toch de beste zoete Bordeaux uit deze moeilijke jaargang is. 17/20 drinken, zonder haast.

Dichte, complexe en krachtige neus met gedroogde abrikozen, saffraan, kaneel en vanille. In de mond dicht, fijn romig en mooi weelderig, met een veelzijdig aromatisch palet, romige structuur, goede zoetheid en een lange, krachtige afdronk. 18/20 drinken tot 2030.

De d'Yquem 1984 heeft een middelgoud-amberkleur. In de neus toont hij een lastig oogstjaar, met paddenstoelachtige tonen/grijze rot en op de achtergrond hints van boomschors, natte leisteen en gestoofde thee. De zoetheid redt hem enigszins, met een frisse ruggengraat en een aardse afdronk. Niet het beste moment van d'Yquem. De restsuiker bedraagt 109,6 g/l.

Koperkleur. Mooie fruitige neus, subtiel houtgerijpt met vanilletonen. In de mond zeer fruitig en smaakvol, met een uitgesproken saffraantoets. Afdronk wat stroef.