Château d'Yquem 1991

1991: Yquem 1991 is een prachtig gemaakte wijn met een middelgoudkleurige tint en een schitterend aroma van crème brûlée, geroosterde koffie, zoete, honingachtige ananas en andere uiteenlopende fruittonen. Vol van body, met een weelderig romige textuur en rijk, maar onthult nog niet veel complexiteit of enorm gewicht. Verwachte rijpheid: 2005-2040.

Mist wat elegantie voor Yquem. Lichtgoud van kleur, met aroma’s en smaken van honing, marmelade, gedroogde abrikoos en vanille. Vol van body, eigenlijk behoorlijk weelderig, met een olieachtige textuur. Mediumzoet, met een afdronk van gebrande amandel en melasse. Een tikje rustiek. Dit kan met leeftijd verbeteren, maar waarom wachten? Nu drinken.

Lichter van kleur dan 1990. Bleekgoud. Ruikt naar zeer rijpe peren. Relatief eenvoudig en nog weinig ontwikkeld. Zuivere, vrij strakke smaak. Merkbaar lichter van body dan 1990 – ook niet zo puur en tintelend. 17 en in ontwikkeling, maar geen groot Yquem. (JR)

De Yquem 1991 is mijn vierde kennismaking met deze jaargang, die beter is dan zijn reputatie doet vermoeden. In de neus is hij geuriger dan 1993 en 1994: vijgenjam vermengd met Aszú-achtig fruit, met op de achtergrond een subtiele lijmachtige toets. In de mond is hij mooi in balans, met een frisse, pittige aanzet en een duidelijke zuurdraad. Geen complexe Yquem, maar wel minder abrupt dan de genoemde jaargangen. De afdronk blijft Barsac-achtig, maar laat je toch verlangen naar meer. Nu drinken en in de komende tien jaar. Slechts 98 g/l restsuiker. Geproefd op het château.

Intens boeket met citrusfruit en botrytis. Koffie en cacaoboter. Een elegante aanzet in de mond, een romig karakter en een goede structuur. Een verrassende 1991: fruitig, evenwichtig en met een goed bewaarpotentieel. Bravo!

Aankomst (17/20): Open, licht plantaardig bouquet; ondanks een duidelijk geaccentueerde zoetheid vertoont de neus een onlogische Sauvignon-aromatiek in de stijl van een zoete Loire-wijn, met slechts heel spaarzaam aanwezige botrytis. In de mond zeer elegant, met volle, ronde contouren; door de enorme vetpresentie komt de zoetheid momenteel wat log over en wordt die op een polariserende manier in balans gehouden door een licht scherp aanvoelende zurigheid. In het extract tonen zich eerder koele, mineraal-kalkachtige sporen; naar het einde toe wordt de wijn olieachtig en door het overschot aan zoetheid bijna wat jamachtig. Zal nog behoorlijk wat tijd nodig hebben en heeft daarbij betere ontwikkelingskansen dan andere voorgangers uit kleine Yquem-jaren (bijv. 1985 en 1987). 98: Bleke kleur. Intens botrytis-bouquet met lichtgele vruchten; stervrucht, met daarachter melasse. In de mond middelzwaar, maar met goed dragende zuren. Drinkt al vrij goed als hij jong is.

Slechte fles Koperachtige kleur. Fruitige, houtachtige neus. In de mond zeer fruitig, zacht en met een licht houtachtige afdronk. Deze droogheid wijst op een fles die slecht tot zijn recht komt. Alweer gedoe door de kurk!