Château d'Yquem 1981

De 1981 is zonder twijfel een uitstekende Yquem, maar zal niet worden beschouwd als een van de grootste prestaties van dit domein. Lichtgoud van kleur, met een matig intens bouquet van kruidige tonen, vanilleachtig eikenhout, verse meloenen en tropisch fruit. Deze volle Yquem heeft een gemiddelde zuurgraad en een ronde, stroperige, in de mond wat vroeg toegankelijke indruk. Opmerkelijk lang en zuiver in de afdronk, zal hij zich relatief snel ontwikkelen. Verwachte drinkrijpheid: nu-2015. Laatst geproefd: 03/87.

Rijk en net zoet genoeg, zonder de zuren vormende, door botrytis beïnvloede tonen die je normaal in Yquem aantreft. Een lichte indruk van verf/lak, een wat dof karakter in de neus, en in de smaak komt hij wat zwaar aangezet over; met geitenkaas kwam hij echter wat tot leven en smaakte hij beter. — Yquem-verticale. Nu drinken tot en met 2005.

De Yquem 1981 stelt teleur na een verrassend fraaie fles in 2021. In de neus nog steeds erg harsachtig; hij mist botrytis en verbetert niet echt met beluchting. Er zit een zekere vlakheid in. In de mond is hij beter, met sinaasappelschil, pittige marmelade en lichte abrikoostonen, plus een licht wrange afdronk die kort aanvoelt. Misschien had ik gewoon geluk met de vorige fles. Geproefd tijdens de Yquem-verticale op het château.

Licht goudkleurig; aroma’s van ananas, marsepein, honing, appel, sinaasappelschil, rook, vanille en nectarine zijn makkelijk te herkennen. Medium body met licht zoetige smaken van sinaasappel en perzik; deze d’Yquem met een middelzware structuur en een lichtere stijl is volledig op dronk en kan beter vroeger dan later worden gedronken.

Geserveerd bij het dessert tijdens een uitgebreide proeverij van 1981 in 1991: een elegante, lange wijn met verhulde tekenen van botrytis. Zeker een van de beste ’81’s, maar ik koop liever vier flessen Climens 1983 dan één d’Yquem 1981. Als ik hem echt als d’Yquem moet beoordelen, is mijn strengheid (hopelijk) begrijpelijk. Het lijkt me bijna dat zo’n sap synthetisch geconstrueerd zou moeten kunnen worden. Een likeur voor niet bijzonder veeleisende dames. Als vuistregel geldt opnieuw: «Liever een kleine Sauternes uit een groot jaar dan andersom.» Een grandioze wijn voor etiketdrinkers. Maar alleen voor die helaas niet zo zeldzame soort! 95: Als ik een jaar later niet had geweten dat het om een d’Yquem-blindproeverij ging, had men hem gemakkelijk voor een zoete Loire-wijn kunnen houden. Melasse in de neus, sleutelbloemen, geen botrytis. De zoetheid overheerst deze wijn van middelmatige lengte. 98: Had al een wat stro-achtige kleur ontwikkeld. Open; eerste sherry-, manzanilla-tonen. In de mond een toon van rot gras, niet helemaal zuiver, weinig plezier en zal zich (te) snel ontwikkelen.

Breed, licht en rond bouquet met een subtiele metallische toets: honing, lindebloesem, Pertinax. Ronde, weelderige smaak met zoete, krachtige aroma’s, een royale structuur en een ronde afdronk. 17/20 nu drinken.

Middelgoud-amber van kleur opent d’Yquem 1981 met subtiele geuren van witte truffel, krijtstof en saffraan, gevolgd door een kern van perzikconfituur en appeltaart met een toets van gebrande suiker. In de mond is hij intens, met hartige lagen en een lange, minerale afdronk. Het restsuikergehalte bedraagt 112 g/l.