Château d'Yquem 1982

Deze jaargang, zwaar bekritiseerd vanwege de regen die de oogst in Sauternes teisterde, bleek in werkelijkheid een uitstekende jaargang te zijn voor zowel Yquem als zijn nabije buur, Chateau Suduiraut, die een groot deel van hun oogst binnenhaalden voordat de regen schade kon aanrichten. Yquem wachtte vervolgens tot de wijngaarden waren opgedroogd en plukte de laatste druiven op 7 november. De 1982 is een zeer toegankelijke, vroegrijpe stijl van Yquem: rond en sappig, met smaken van honingachtige ananas, perzik en abrikoos, met wel wat, maar niet heel veel botrytis. In de mond is hij massief en dik, en bijna even indrukwekkend als de 1983, maar je ervaart niet dezelfde lengte of potentiële complexiteit. Niettemin is dit nog steeds een grote Yquem die enigszins over het hoofd is gezien door de aandacht die uitging naar 1983 en 1986. Verwachte drinkrijpheid: nu-2020. Laatst geproefd: 12/90.

Diep amberkleurig, met tonen van gekruide sinaasappel, klaver en musk, met een kussenzacht mondgevoel tot aan de licht weelderige finale. Een lastig oogstjaar voor Sauternes, maar dit houdt de meer uitgesproken zoetheid knap in toom en bewaart het zachte karakter van begin tot eind. -- Niet-blinde Yquem-verticale (juli 2014). Nu drinken.

Geoogst van 16 september tot 5 november na een hete, droge zomer. Belachelijk (vind ik) dat dit voor zoveel minder wordt verkocht dan wat de markt bereid is te betalen voor bijvoorbeeld Ch Lafite 1982. RS 100 g/l. Gloeiend oranje. Intense smaken van gerstesnoep. Zoet, ja, maar zo fris en levendig – geen zwaarte. Er zit echt lift-off in deze wijn! Misschien niet zo lang, maar hij is zó verfrissend! (JR)

De Yquem 1982 is een van de weinige echt indrukwekkende Sauternes uit een lastig jaar voor de appellatie. Deze fles, geproefd op het château, evenaart de indruk van die bij Hatched twee jaar eerder. De 1982 toont in de neus aroma’s van kamperfoelie en kweepeer, misschien net iets bloemiger, maar hij is zeer expressief en mogelijk zelfs strakker gedefinieerd dan de hoger aangeschreven 1983. De smaak is mooi in balans, met een pittige aanzet en een fijne zuurgraad. Hij blijft levendig en precies tot aan de harmonieuze afdronk. Bon vin. Geproefd tijdens de Yquem-verticale op het château.

Een mooie d’Yquem, maar net niet echt opwindend. De wijn zit aan de sinaasappel- en tropische kant van het stijlpalet, met nuances van karamel, melasse en bruine suiker die meegaan met gekonfijte sinaasappelschil, melasse en mandarijn, afgerond met een scala aan specerijen en butterscotch. Drinken van 2022-2037.

Helder middelgoudgeel met zilveren reflecties. Een verleidelijk bouquet met intense nuances van bloesemhoning, sinaasappelmarmelade en mandarijn, met een vleugje lanoline en saffraan. Complex en sappig, met mooi geïntegreerde zoetheid; komt stevig en krachtig over. Aangename houtkruiden in de afdronk. Een vrij traditionele stijl door het warme oogstjaar, nu al volledig op dronk en veelzijdig.

Ik heb de 1982 lange tijd tekortgedaan. Hij had op de een of andere manier moeite om zich te ontwikkelen… nu is hij die fase ontgroeid en baant hij zich eindelijk een weg (waarschijnlijk op blote voeten) naar een klassieke Yquem. Intens geel. Complexe, uitgesproken neus met typische tonen van saffraan, honing, abrikoos, geroosterde amandelen en sinaasappelschil. In de mond een densiteit die ik bij deze jaargang nooit eerder heb meegemaakt. Hij is krachtig, vol, romig, verleidelijk. Voor de 5e keer gedronken, voor het eerst zo hoog beoordeeld. Mijn oude notities heb ik verbrand.

Deze Yquem heeft mij de belangrijkste les geleerd en het inzicht gegeven dat je een Yquem nooit te jong (onder de tien jaar rijping) moet aanraken. Ik heb deze ’82 telkens hoger beoordeeld, elke keer dat hij weer op mijn gehemelte kwam. Het begon allemaal met 15/20 punten in 1989. In 1991 stond hij op 16/20 punten. Een notitie uit 1992: ontwikkelt zich steeds positiever; toast, karamel, amandelen, mooi ingepakte botrytis. In de mond zeer jong met de bijbehorende reserves, veel retro-aroma. Ik heb hem ten onrechte berispt en zet hem nu, ter rehabilitatie, op hetzelfde niveau als Suduiraut Cuvée de la Madame uit hetzelfde jaar. Nu begrijp ik ook waarom er zelfs onder de medewerkers op dit Château meningsverschillen zijn over de vraag of ’82 of ’83 de grotere wijn is. Steeds meer raak ik ervan overtuigd dat deze Yquem langzaam maar zeker op 19/20 afstevent. Hij wordt gewoon steeds beter. 1997, gedronken uit een fles die een hele week in de koelkast had gestaan: een klein slokje bevestigde mij dat hij inmiddels echt 19/20 haalt en tot de allergrootste Yquem-jaargangen behoort. Een andere proeverij: we dronken vooraf negen verschillende rode Bordeaux uit 1982. Sommigen keken al naar de sigaren die ik had meegenomen en toen volgde een onoplettend moment, toen gevulde glazen met deze fenomenale ’82 d’Yquem uit de kelder van Jo Ziltener (dank je, Jo!) werden neergezet. Ik rook eraan en dronk het glas in één teug leeg. Ik hield de wijn zeker drie minuten in de mond en met elke seconde voelde ik dat eindeloze welbehagen van een grootse d’Yquem over het gehemelte te laten rollen. Ik heb niets genoteerd — maar natuurlijk nog eens bijgeschonken! 98: middelgeel; gouden reflecties, stralend. Intens, geconcentreerd bouquet; veel aroma’s die samen met de mooie botrytisnoot een heerlijke dans in de neus uitvoeren, met lichte karamel op de achtergrond — een gebalde kracht. In de mond subliem in balans; frisse bessen- en andere fruittonen, honing, vanille, rijke, lange finale. Als deze Yquem ’82 zo doorgaat, kan hij zelfs een 20/20-wijn worden. 01: Jo Ziltener bracht een fles mee. Terwijl de collega’s een dikke sigaar aanstaken, schonk ik snel een tweede glas in. 03: uit een halve fles toont hij nu mooie rijpheid; de bedwelmende zoetheid mengt zich met een peperige botrytis die frisheid geeft. In de mond vol en rijk, een ware aroma-orgie (19/20). 06: in restaurant Delice in Stuttgart. Peter Eltschinger had naast de motoren ook zijn gulle bui te pakken en bestelde deze fles. Op de een of andere manier wordt deze Yquem steeds frisser en peperiger. Het was een groot plezier en dus snel op. 09: wordt nu milder en zachter (19/20). 10: rijk, vol neusbeeld, echt Rubens-achtig, noot van Milanese patisserie, bijna boterig met lijmachtige botrytis-tonen; vanbinnen sinaasappelschil en cakefruit. In de mond bijna overdadig, Bourgondisch, veel tonen van vers gehakte lichte sultanarozijnen; in het extract fijne marsepein, engelwortel, glucose, met een zuurgraad die slechts met moeite het rijke suikergehalte in balans kan brengen. Wie beweert dat grote Sauternes vaak aan een wat stroperige likeur doen denken, kan hier de meest overtuigende bewijzen vinden (19/20). 12: vrij donkergeel, stralend. Fascinerend, geparfumeerd bouquet, lichte rozijnengeur, honing, gedroogde ongezwavelde abrikozen; er zitten beduidend meer lagen in dan bij Suduiraut, zachte druk, filigrane zoetheid. De mond is complex en romig-elegant, met karamel, amandelgebak, gekonfijte sinaasappelschil in het extract. Het geheel is een daad van noblesse en finesse. Al jaren legt deze onderschatte Yquem er elke keer nog een beetje bij, dus er zit ook een levensgarantie van nog meerdere decennia in verpakt (19/20). 13: gedronken op Lafaurie-Peyraguey bij het decennia-diner. Middelgeel met een oranje zweem. Delicaat bouquet, zeer gelaagd, witte peper, gekonfijte sinaasappelschillen, met daaronder lichte roasttonen die het filigrane bouquet een nootachtige toets geven. In de mond met de fijnste klasse en veel nuances; de sensationele, misschien wat slank ogende maar zeer lange finale wordt gekenmerkt door lichte nougat, karamel en verse citroenrasp (19/20). 22: magnum. Oranje-gouden kleur. Open bouquet met een fijn peperige, geparfumeerde botrytis, zeer gelaagd met gekonfijte honing, vers geroosterde kermisamandelen, kurkuma, lichte abrikozen en een nuance saffraan. In de mond dansend; de zoetheid is fijn afgestemd op de perfect balancerende zuurgraad. In de aromatische finale is hij subtiel boterig met crème brûlée-aroma’s (19/20).

Fluweelzacht, compact, vol en romig bouquet met tonen van karamel, gekonfijt fruit, rozijnen, nougat en Turks fruit. Dichte, romige, elegante, fijn weelderige smaak met krachtige, romige zoetheid, een fijn weelderige structuur, mooi geïntegreerde zuren, een veelzijdig en intens aromatisch profiel en een lange, zachte afdronk. 19/20 drinken – 2030

Granny Smith-appel, een zijdeachtige en zachte textuur, frisse zuren, tonen van kweepeer, saffraan en truffel, met daarnaast een zachte citrusnuance. Er is minder concentratie dan in veel jaren van Yquem, en hij bevindt zich op een plateau maar zal zich vanaf hier niet verder verbeteren. In tegenstelling tot de rode wijnen van Bordeaux was 1982 in Sauternes ingewikkelder en uiteindelijk werden voor de uiteindelijke blend alleen de allereerste passages door de wijngaard in september gebruikt. Toch blijft dit een magische wijn, heerlijk om er de tijd voor te nemen. 108 g/l suiker, een van de laagste waarden ooit geregistreerd. Alexandre de Lur Saluces, directeur.

De d’Yquem 1982 heeft een middelgoud-amberkleur. Hij vraagt om wat walsen en geduld voordat tonen van praline, gekonfijte citroenen, appelboter en stoffige aarde uit het glas opkomen, gevolgd door hints van limoenblad en tabaksblad. Het volle, levendige en complexe smaakpalet is rijk aan citrus- en minerale lagen en eindigt in een lange afdronk met een citroenachtige crème-brûlée-toets. Het restsuikergehalte bedraagt 108,4 g/l.

De jaargang 1982 bracht een prachtige Yquem voort: rijk en vol, met uitgesproken tonen van gekonfijt fruit, ongeëvenaard in zijn gulheid. Goede structuur, met een heel licht dipje dat hem juist een wat luchtiger karakter geeft. 13,2% vol en 108 g/l. Zuurgraad: 4,51 g H2SO4.

Dus dit was de fles! De wijn zet zijn mooie en nobele avontuur voort. Koperkleurig en intens van tint. Zeer fijne, subtiele neus, licht vanilleachtig, die een gevoel van tijdloosheid geeft. In de mond smeltend, luchtig, zijdezacht en krachtig, met een prachtige fruitglans. Subtiele afdronk, edele textuur. Schitterend. Een groot succes van Yquem, die ik altijd hoger heb ingeschat dan de 1983.