Château Tertre Roteboeuf 1988

Een ‘sleeper’ vintage voor eigenaar Mitjaviles geliefde Tertre Roteboeuf: de 1988 heeft een diepe pruim-/granaatkleur en een prachtige neus van aarde, kreupelhout, kersenhoestsiroop, drop en karamel. Vol in de mond, zeer puur, rijp, met veel concentratie en toch goede definitie en structuur. Nee, hij is niet zo dicht als de 1989 en niet zo flamboyant en opvallend als de 1990, maar dit is een klassieke Tertre Roteboeuf die naar verwachting nog zeker 10–15 jaar uitstekend zal drinken. Verwachte rijpheid: nu–2015. Laatst geproefd, 12/02.

Een van de meer uitgebalanceerde jaargangen voor deze krachtige stijl. Complexe aroma’s van bessen, tabak en chocolade, met een hint van specerijen. Vol, met een rijke, weelderige smaak en volop fluweelzachte tannines. Zal verbeteren met leeftijd, maar is nu al moeilijk te weerstaan. — 1988 Bordeaux horizontale proeverij. Het beste na 2000.

Château Le Tertre Rôteboeuf was een populair domein eind jaren tachtig en begin jaren negentig, maar verloor daarna wat van zijn glans. Ik had het geluk in Bordeaux, in een klein restaurant, een fles te vinden van een van zijn eerste topjaren – 1988 – en die bleek heerlijk. Hij was nog steeds groot en rijk, met veel gedroogd fruit en specerijen. Volle body en tanninerijk. Toont aan dat veel 1988 Bordeaux wijnen nog steeds prachtig en smaakvol zijn.

Diep granaat, vol in het midden. Rokerig bouquet, een vleugje vluchtige zuren, daarna steeds voller en compacter, veel gedroogd fruit, pruimen en drop. In de mond vlezig, rijk extract, klassiek Saint‑Émilion‑terroiraroma, fijnzanderige doorloop, veel kracht en grote lengte.

Binnenkomst (16/20): rijpe amarena-kersenneus, pure chocolade; kruidig met bedekte sporen van vluchtige zuren. In de mond edele bitterheid, pure chocolade, cacao met nauwelijks waarneembare, korrelige tannines. De eveneens kernachtige bitterheid in de mond kan ook afkomstig zijn van niet volledig uitgedroogd barriquehout. Een double magnum 1995: krachtig bouquet; bijna als een ’82 (even vol), hij toont druk maar is toch nog gesloten. In de mond eveneens dicht, hard in de tannines, burgerlijk; de tannines lijken nog steeds te droog door de ‘barriquebeproeving’. 98: diep granaat; vol in het midden. Rokerig bouquet, een vleugje vluchtig zuur, vervolgens steeds voller en dichter, veel gedroogd fruit, pruimen en drop. In de mond vlezig, rijk extract, klassiek St. Emilion-terroiraroma, fijngrainig zanderige stroom, veel power en grote lengte (17/20). 01: nog steeds zeer donkere kleur, maar met een fijne oranje rand. Droge neus die aan een grote Toskaan doet denken; zongedroogde tomaten, pruimen, een mooie fruitsouplesse, neigt een beetje naar droogte. In de mond middelzwaar, licht korrelige tannines die zich met de actieve zuren verbinden, frambozenpitten; toont zich ondanks evolutie nog steeds streng en zanderig van textuur. Hij zal nooit charme ontwikkelen, maar het is verdedigbaar te stellen dat hij nog lang zal leven. 17/20 drinken – 2008

Diepe, gelaagde, fruitige neus met rozijnenkoek en zwarte, overrijpe bessen. Fruitige, evenwichtige en elegante smaak met goede tannines. Lange, volle afdronk. 18/20

Donkerrode kleur. Goede intensiteit. Levendig. Neus van gemiddelde intensiteit. Discreet. Fruitig. Vrij fris. Toets van ceder. Zachte aanzet in de mond, rond en smaakvol in het midden. De wijn ontwikkelt zich opnieuw krachtig en warm, met iets te veel alcoholkracht, maar het geheel is lang en goed in balans. Drinkbaar.